روحانى ( 1384 - 1294 ) غلامرضا يعقوب‌زاده‌ى باوندىپور با تخلص شاعرانه روحانى فرزند مشهدى كريم ، معلّم هنرمند و شاعر عارف پيشه در سال 1294 خورشيدى در شهر تاريخى كرمانشاه پا به عرصه حيات گذاشت و در زادگاهش به مكتب و مدرسه رفت و دانش آموخت . يعقوب‌زاده اوقات فراغت را در كارگاه برادرش كه استادى هنرمند در قلم‌زنى بود به كار قلم‌زنى پرداخت و براثر استعداد ذاتى در مدّت كوتاهى در اين هنر تبحّر يافت و خود استادى ماهر و هنرمندى مبتكر گرديد و به شهرت رسيد و آثار او را به عنوان بهترين نمونه كار هنر قلم‌زنى مىخريدند تا جايى كه كار قلم‌زنى به چشم او آسيب رسانيد و به تشخيص پزشكان از اين حرفه دست كشيد . يعقوب‌زاده پس از درگذشت پدر مسئوليت معاش خانواده بر دوشش افتاد ، در سال 1326 به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و به شغل آموزگارى اشتغال ورزيد و در مدت خدمت صادقانه‌اش مورد توجه مسئولين آموزش و پرورش قرار گرفت تا جايى كه در سال 1352 به عنوان آموزگار نمونه كشور شناخته شد و به دريافت نشان نايل گرديد و در سال 1356 پس از سى سال خدمت بازنشسته شد . يعقوب‌زاده در جوانى دست ارادت به عارف بزرگ حاج ميرزا عبد الحسين ذو الرياستين ملقب به مونس عليشاه ( متوفى 1332 ش ) داد و همواره از مريدان و در